Η τελευταία ζαριά στην μπαρμπουτιέρα Ελλάδα.

  ΠΟΛΙΤΙΚΗ  


Του Σ. Κούλογλου

Αν το πολιτικό παιχνίδι παιζόταν χωρίς ζάρια, η κυβέρνηση θα έπρεπε να παραιτηθεί, προκηρύσσοντας εκλογές. Ο σχεδιασμός της έχει πλήρως καταρρεύσει.

Υποτίθεται ότι με βάση το-ποιος το θυμάται ακόμη;- success story, η χώρα ήταν έτοιμη να βγει από τα μνημόνια και την επιτήρηση των δανειστών και να πάρει τον δρόμο της ανάκαμψης. Σύμφωνα με όσα έλεγε το καλοκαίρι, ακόμη και η συνάντηση με την τρόικα, για την αξιολόγηση της πορείας του ελληνικού προγράμματος, θα γινόταν στο Παρίσι και όχι στην Αθήνα. Τρεις μήνες αργότερα, για την ίδια αξιολόγηση που δεν έχει γίνει ακόμη, η κυβέρνηση έφθασε να εκλιπαρεί τους δανειστές για να έρθουν στην Αθήνα. Και αντί η χώρα να βγει από το μνημόνιο, ο κ. Βενιζέλος ανακοίνωσε προχθές ότι «πιθανώς» να παραταθεί για «τεχνικούς λόγους».

Οι λόγοι είναι φυσικά πολιτικοί. Η βασική αιτία της πλήρους κυβερνητικής αποτυχίας είναι ότι αθέτησε απροκάλυπτα την βασική επαγγελία,χάρις στην οποία είχε εκλεγεί το 2012: την επαναδιαπραγμάτευση του μνημονίου και της δανειακής σύμβασης. Ο κ. Σαμαράς εναπόθεσε όλες τις ελπίδες του στην κυρία Μέρκελ και στις υποσχέσεις που του έδωσε ότι, αν εφαρμόσει τα μνημόνια όσο πιο πιστά γίνεται, θα τον βοηθούσε κυρίως στην λυδία λίθο του ελληνικού προβλήματος, το χρέος. 

Πρόκειται για πλήρη άγνοια των κανόνων της πολιτικής: από επιστρατεύσεις μέχρι πράξεις νομοθετικού περιεχομένου, ο πρωθυπουργός εφάρμοσε όσο πιο αμείλικτα γίνεται τις οδηγίες, χωρίς κανένα εναλλακτικό σχέδιο, αν η άλλη πλευρά δεν τηρήσει τις υποσχέσεις της. Για να συνειδητοποιήσει φέτος ότι το Βερολίνο και οι Βρυξέλλες ετοιμάζονταν να τον πετάξουν σαν στημένη λεμονόκουπα.

Ακολούθησαν μερικές εβδομάδες στις οποίες, πέρα από το μίνι κραχ στην οικονομία, καταβαραθρώθηκε και η εθνική μας αξιοπρέπεια. Τα διαδοχικά «αδειάσματα» της κυβέρνησης από τις Βρυξέλλες, που έφτασαν να πουν ότι δεν ήξεραν για την συνάντηση στο Παρίσι. Τα ήξεις-αφήξεις της Μέρκελ, το κατσάδιασμα Χαρδούβελη στο eurogroup και το «έχετε 20λεπτά» της κυρίας Λαγκάρντ στην ελληνική αντιπροσωπεία, που είχε επισκεφτεί την Ουάσιγκτον. Με αποκορύφωμα το mail της τρόικας το οποίο διέτασσε την ελληνική κυβέρνηση να αλλάξει τον νόμο για τις δόσεις του ΕΝΦΙΑ, που είχε ψηφιστεί μόλις 2 μέρες πριν. 

Οι κ.κ. Σαμαράς και Βενιζέλος υπάκουσαν και σε αυτό, αλλά πάλι η τρόικα δεν φάνηκε στην Αθήνα.

Την ίδια ώρα, δύο άλλες χώρες της ΕΕ παραβίαζαν με το έτσι θέλω το Σύμφωνο Σταθερότητας. Αν εφαρμόζονταν οι μερκελικοί κανόνες, οι προϋπολογισμοί της Γαλλίας και της Ιταλίας θα έπρεπε να είχαν ήδη απορριφθεί από τις Βρυξέλλες, αλλά οι τελευταίες θα κάνουν τα στραβά μάτια, όπως οριστικοποιήθηκε αυτή την εβδομάδα. Εντάξει, η Ελλάδα είναι σε πολύ χειρότερη θέση, αλλά από την αρχή της κρίσης της ευρωζώνης ακόμη και ασθενέστερες χώρες, όπως η Πορτογαλία ή η Ιρλανδία αντιμετωπίζονται καλύτερα. Δεν πρόκειται για καμιά συνωμοσία ανθελλήνων: απλώς ούτε η σημερινή κυβέρνηση ούτε οι προηγούμενες έχουν τολμήσει να σηκώσουν το κεφάλι ψηλά και να διαπραγματευτούν. Γιατί αυτό που έγινε και στο Παρίσι μάλλον την ταινία με το τελευταίο τανγκό θυμίζει, παρά διαπραγμάτευση.

Αντί να οδηγήσει τη χώρα σε εκλογές, η κυβέρνηση ετοιμάζεται να το παίξει στα ζάρια. Το σχέδιο είναι το εξής: θα υπάρξει μια συμφωνία με την τρόικα στην οποία θα ικανοποιούνται όλες οι απαιτήσεις της, από νέες απολύσεις μέχρι μείωση όλων των συντάξεων. Η συμφωνία δεν θα βαπτιστεί μνημόνιο και θα ανακοινωθεί μόνο στις γενικές της γραμμές. Παράλληλα τον Ιανουάριο θα ξεκινήσουν οι διαδικασίες προεδρικής εκλογής και στους βουλευτές θα τεθεί το δίλημμα αν θα επιλέξουν την συνέχιση της ευρωπαϊκής πορείας της χώρας με τις όποιες νέες, ασαφείς δεσμεύσεις, ή «περιπέτειες» με τον ΣΥΡΙΖΑ. Παράλληλα θα εξασκηθούν κάθε λογής πιέσεις, εσωτερικές και διεθνείς και θα χρησιμοποιηθούν όλα τα μέσα ώστε να εξευρεθούν οι 180 βουλευτές, όπως δείχνει και η καταγγελία για την απόπειρα δωροδοκίας της βουλευτού των ΑΝΕΛ με 3 εκατομμύρια.

Τα πολιτικά ήθη και η οικονομία θα υποστούν νέες ζημιές, οι ξένες παρεμβάσεις θα πολλαπλασιαστούν. Αλλά η εξουσία είναι γλυκιά και οι ιδιωτικοποιήσεις που προλαβαίνουν να γίνουν εξαιρετικά κερδοφόρες-σε προσωπικό επίπεδο. Χώρια ότι στην «μπαρμπουτιέρα» Ελλάδα, όλα και κάποια έκτακτα γεγονότα μπορούν να συμβούν.

* Αναδημοσίευση από την εφημερίδα «Πολιτική και οικονομική Αγορά»

http://vathiprasino.blogspot.gr/2014/11/blog-post_670.html

Nτοκιμαντέρ: Ενας άλλος κόσμος

Προβολή του ντοκιμαντέρ: Ένας άλλος κόσμος την Πέμπτη, στις 20.30, στο Αρχαιολογικό Πάρκο Ακ.Πλάτωνα ακριβώς μπροστά από το Καφενείο (Μοναστηρίου 140 και Τηλεφάνους).

Αυτή τη στιγμή στο πλανήτη παρατηρείται μια κοινωνικά άνιση κατανομή (και συσσώρευση) του πλούτου, διόγκωση των κοινωνικών ανισοτήτων, περιορισμός βασικών δικαιωμάτων και ελευθεριών, καθώς και μια άνευ προηγουμένου εξάντληση των φυσικών πόρων.

Η συνεχής οικονομική ανάπτυξη των τελευταίων δεκαετιών, με έμφαση στη βρώμικη οικονομία του άνθρακα, αποδείχθηκε μη βιώσιμη αφού ενέτεινε τις ανισότητες, μείωσε το βιοτικό επίπεδο, κατέστρεψε τους φυσικούς πόρους και μεταμορφώθηκε τελικά σε μια υπανάπτυξη αποσυνδεδεμένη από την κοινωνική ευημερία.

Αυτή η οικονομία της αγοράς και της κατανάλωσης κατάφερε να σβήσει από τη μνήμη των περισσότερων ανθρώπων ότι ένας άλλος κόσμος κάποτε έθετε όρια στην ανάπτυξη, τόνιζε τη συνεργασία αντί για τον ανταγωνισμό και εκτιμούσε τα δώρα και την ανταλλαγή ως δεσμό της ανθρώπινης αλληλεγγύης.

Στην Ελλάδα της κρίσης, κυρίως από το 2010 και έπειτα, έχουν αναπτυχθεί σα τα μανιτάρια δεκάδες κινήματα και πρωτοβουλίες πολιτών με στόχο την επανάκτηση της ζωής, των κοινών αγαθών, του ελεύθερου δημιουργικού χρόνου και των παραγωγικών διαδικασιών.

Οικοκοινότητες και οικοχωριά, επανακτήσεις αγροτικής γης, καταλήψεις στέγης και κέντρα κοινωνικής συμβίωσης, συνεταιρισμοί παραγωγών- καταναλωτών, κοινοτικοί αυτοδιαχειριζόμενοι αγρόκηποι, αεικαλλιέργεια (permaculture) και βιολογικές καλλιέργειες, ανταλλακτήρια και τράπεζες παραδοσιακών σπόρων, εργασιακές κολεκτίβες, ηθικές τράπεζες, αυτοδιαχειριζόμενα κοινωνικά κέντρα, τοπικά ανταλλακτικά δίκτυα προϊόντων και υπηρεσιών, λαϊκές συνελεύσεις και συμμετοχικοί προϋπολογισμοί σε επίπεδο κοινότητας συνθέτουν ένα πολύχρωμο και πολύμορφο παζλ εναλλακτικών προτάσεων σαν απάντηση στην πολλαπλή κρίση που βιώνουμε.

Το ντοκιμαντέρ μεγάλης διάρκειας «Ένας άλλος κόσμος» γυρίστηκε με αφορμή το 1οΕναλλακτικό Φεστιβάλ Αλληλέγγυας και Συνεργατικής Οικονομίαςπου διοργανώθηκε τον Οκτώβριο του 2012 στο Ελληνικό από μια ανοιχτή αμεσοδημοκρατική συνέλευση και υποστηρίχθηκε από δεκάδες συλλογικότητες.

---

Παραγωγή, επιμέλεια, συνεντεύξεις, σενάριο: Ηλιόσποροι (2013, creative commons).
Σκηνοθεσία, μοντάζ, εικονοληψία: Δημήτρης Μελέτης.
Δεύτερη κάμερα: Στέλιος Μουράτογλου.
Μουσική από τους One Drop Fwd, Fundracar, Professor Skank, Κακό Συναπάντημα, Direct Connection, AmP Outernational, Terminal 2012, Insom, Dub Riots, Wosui, Billy Widz.

Διαμαρτυρία Ισπανών ροδακινοπαραγωγών

   KOΣΜΟΣ    

Εκπρόσωποι της μεγαλύτερης συνδικαλιστικής ένωσης αγροτών της Καταλονίας δηλώνουν πως «δεν θα δεχτούν από την Ε.Ε. να τους λέει τι να κάνουν» τονίζοντας ότι οφείλει να τους αποζημιώσει για τα εισοδήματα που έχασαν.

Μία εργατική ένωση που εκπροσωπεί τους καλλιεργητές και κτηνοτρόφους βοοειδών της Καταλονίας πραγματοποίησε διαμαρτυρία, απαιτώντας από την Ευρωπαϊκή Ένωση να τους αποζημιώσει για τα έσοδα που χάνονται εξαιτίας του ρωσικού εμπάργκο.

Μια ομάδα περίπου 30 εκπροσώπων της μεγαλύτερης αγροτικής ένωσης της Καταλονίας έκαψαν κιβώτια με ροδάκινα έξω από το κτίριο του δήμου της πόλης Lleida.

«Δεν θα συνεχίζουμε να ανεχόμαστε την Ε.Ε. να μας λέει τι πρέπει να κάνουμε, αυτοί οι άνθρωποι δεν έχουν πατήσει ποτέ το πόδι τους σε χωράφι. Για μια φορά θα πρέπει να ακούσουν τη φωνή των παραγωγών», δήλωσε ο David Borda εκπρόσωπος της ένωσης.

http://youtu.be/qp47DssZFgs

 _____________

efsyn.gr με πληροφορίες από RT

SaveGreekWater: Έκθετη, νομικά και πολιτικά, η απαγόρευση του δημοψηφίσματος

Παράνομη χαρακτηρίζει η πρωτοβουλία για τη μη ιδιωτικοποίηση του νερού στην Ελλάδα "Savegreekwater" την απαγόρευση από την κυβέρνηση της διενέργειας αύριο, στη Θεσσαλονίκη, του δημοψηφίσματος για το νερό, με την απειλή παράλληλα της σύλληψης όσων στήσουν κάλπες και χρησιμοποιήσουν εκλογικούς καταλόγους.

Ολόκληρη η παρέμβαση της πρωτοβουλίας έχει ως εξής:

"Η εγκύκλιος «απαγόρευσης» του τοπικού δημοψηφίσματος που οργανώνουν οι 11 Δήμοι της Θεσσαλονίκης για το ζήτημα της ιδιωτικοποίησης της ΕΥΑΘ από τον κ. Μιχελάκη μία μέρα πριν την διαδικασία είναι έκθετη πολιτικά και νομικά.

Πολιτικά, διότι μία μόλις μέρα πριν τις αυτοδιοικητικές εκλογές που αναδεικνύουν τους εκπροσώπους των τοπικών κοινωνιών, η κυβέρνηση επεμβαίνει σε μια δημοκρατική διαδικασία που έχουν αποφασίσει εδώ και μήνες οι δημοκρατικά εκλεγμένοι Δήμαρχοι, με την υποστήριξη της κοινωνίας των πολιτών και πάμπολλων φορέων σε Ελλάδα και Ευρώπη

Νομικά γιατί η διαδικασία αυτή όχι μόνο δεν παρεμποδίζει την διεξαγωγή των εκλογών αλλά θα ήταν και απόλυτα νόμιμη και σύμφωνη προς το Ευρωπαϊκό Δίκαιο αν η η κυβέρνηση δεν είχε επιδείξει σκανδαλώδη, ύποπτη και αντιδημοκρατική «ολιγωρία» στην σύνταξη και υπογραφή του Προεδρικού Διατάγματος με το οποίο θα ίσχυε επί τέλους η ευρωπαϊκή νομοθεσία περί τοπικών δημοψηφισμάτων που προβλέπει ο "Καλλικράτης".

Ακόμη δε πιο απαράδεκτος είναι ο εκφοβισμός περί συλλήψεων όσων στήσουν κάλπες ή χρησιμοποιήσουν εκλογικούς καταλόγους ακόμη και εκτός των εκλογικών κέντρων!!!

Όπως δήλωσε στην πρωτοβουλία μας ο συνταγματολόγος κ. Κατρούγκαλος η απαγόρευση της χρήσης εκλογικών καταλόγων είναι αντισυνταγματική. Σύμφωνα με τον καθηγητή του Συνταγματικού Δικαίου, παραβιάζεται το άρθρο 102 του Συντάγματος που αναγνωρίζει την αρμοδιότητα των οργανισμών Τοπικής Αυτοδιοίκησης επί των τοπικών υποθέσεων μεταξύ των οποίων ανήκει η διενέργεια δημοψηφισμάτων σύμφωνα με τον νόμο του "Καλλικράτη". Εκτός από αυτό η απαγόρευση αυτή προσβάλλει την ελευθερία της έκφρασης όπως αυτή κατοχυρώνεται στο άρθρο 14 του Συντάγματος αλλά και την ελεύθερη και ανόθευτη εκδήλωση της λαϊκής θέλησης που προστατεύεται στο άρθρο 52 του Συντάγματος.

Αντιλαμβανόμαστε τη δυσκολία του κ. Μιχελάκη, της κυβέρνησης και των φίλων τους, που ανεβοκατεβάζουν κυβερνήσεις στην Ευρώπη κεκλεισμένων των θυρών, να κατανοήσουν και να σεβαστούν τη βούληση των Θεσσαλονικέων πολιτών, αλλά θα πρέπει να κάνουν υπομονή. Η κίνησή του εκθέτει τον ίδιον, την κυβέρνησή του και αποκαλύπτει το αληθινά αισθήματα της πολιτικής τους τάξης για τη πραγματική συμμετοχή των πολιτών στη λήψη των αποφάσεων.

Η προστασία της δημοκρατίας και η έκφραση της βούλησης όλων των πολιτών είναι αδιαπραγμάτευτο μας δικαίωμα και είναι υποχρέωση όλων μας αυτό να διαφυλαχθεί από ερμηνείες και μεθοδεύσεις περαστικών κυβερνήσεων. Οι εποχές των «αποφασίζομεν και διατάσσομεν» έχουν παρέλθει ανεπιστρεπτί.

Σε ολόκληρη την Ευρώπη, για την οποία κόπτεται ο κ. Μιχελάκης, επιβάλλεται και μάλιστα ενισχύεται ο θεσμός των τοπικών, και σε ορισμένες περιπτώσεις εθνικών, δημοψηφισμάτων.

Σε εθνικό δημοψήφισμα για το νερό, που προκάλεσαν οι πολίτες με τη συλλογή υπογραφών, στην Ιταλία στις 12 Ιουνίου και στις 13 Ιουνίου 2011, οι πολίτες καταψήφισαν την ιδιωτικοποίηση σε ένα συντριπτικό ποσοστό 95.4%.
Το 2004, η πόλη και το ομόσπονδο κράτος του Αμβούργου αποφάσισε, ύστερα από επιτυχές τοπικό δημοψήφισμα, την υιοθέτηση νόμου σύμφωνα με τον οποίο η υπηρεσία του νερού έπρεπε να είναι σε δημόσια χέρια.
Οι δημότες του Βερολίνου απαίτησαν την διεξαγωγή δημοψηφίσματος, στο οποίο η συντριπτική πλειοψηφία ψήφισε υπέρ της δημοσιοποίησης της σύμβασης παραχώρησης μειοψηφικού πακέτου μετοχών της εταιρίας ύδρευσης του Βερολίνου, ύστερα από την οποία αποκαλύφθηκε ότι αυτή περιείχε μυστική έγγραφη εγγύηση μεγάλου κέρδους και πρόσφατα η υπηρεσία επαναδημοτικοποιήθηκε πλήρως με υψηλότατο όμως οικονομικό κόστος για τους δημότες.

Και βεβαίως υπάρχουν και τα παραδείγματα των κυβερνήσεων εκείνων που σέβονται ακόμη και τις δημοσκοπήσεις και το κοινό αίσθημα και πράττουν ανάλογα.
Το 2004 η Ολλανδία ψήφισε ένα νόμο που εμποδίζει οποιαδήποτε ιδιωτική εταιρεία από την παροχή υπηρεσιών πόσιμου νερού στο κοινό.
Ακόμη και στη Λιθουανία, πρόσφατα ο αρμόδιος Υπουργός ανακοίνωσε πως ετοιμάζεται νομοθετική ρύθμιση με την οποία μόνο οι Δήμοι θα μπορούν να παρέχουν ύδρευση.

Αλλά και για την δική μας περίπτωση, η διεθνής πίεση ανάγκασε την Κομισιόν να εξαιρέσει τις υπηρεσίες ύδρευσης από την οδηγία για τις συμβάσεις παραχωρήσεων. Μάλιστα ο Ολι Ρεν, έφτασε στο σημείο να δηλώσει ότι η ιδιωτικοποίηση στην Ελλάδα είναι απόφαση της ελληνικής κυβέρνησης και όχι των δανειστών της και ότι δέχεται να εξαιρεθούν οι υπηρεσίες ύδρευσης από τα συμφωνημένα. Αυτό δημιουργεί ακριβώς εκείνο το πολιτικό κλίμα στο οποίο μια κυβέρνηση θα μπορούσε όντως να εξαιρέσει τις υπηρεσίες ύδρευσης από το πακέτο ιδιωτικοποιήσεων, αντί να δημιουργεί «κλίμα» ενάντια στην έκφραση των πολιτών της Θεσσαλονίκης.

Είναι λοιπόν τουλάχιστον « ατυχές» εν‘ όψει διαδικασιών όπως οι αυτοδιοικητικές και οι Ευρωπαϊκές εκλογές, η κυβέρνηση να ασεβεί απέναντι στην ίδια την ανάγκη της έκφρασης των πολιτών υπονομεύοντας έτσι την ουσία της δημοκρατίας.

Κατά τα άλλα, προσφέρουμε στον κ. Μιχελάκη και στην κυβέρνηση, ένα ποτηράκι δημόσιο νερό από τις βρύσες της ΕΥΑΘ και τους ευχόμαστε «καλή χώνεψη».

Ραντεβού στις κάλπες….

Σημειώνεται ότι το κείμενο διακινείται αυτή τη στιγμή για συνυπογραφές. Παρακαλούνται όσες συλλογικότητες στηρίζουν το κείμενο να αποστέλλουν email στο savegreekwater@gmail.com".

www.avgi.gr

Τα απόρρητο σχέδιο «Ζ» για την έξοδο της Ελλάδας από το ευρώ

Πέμπτη 15 Μαΐου 2014 00:10

Δεν σταματούν οι Financial Times να δημοσιεύουν λεπτομέρειες από το παρασκήνιο της ελληνικής κρίσης.

Στη φως έρχεται και το δεύτερο μέρος της έρευνας του Πίτερ Σπίγκελ η οποία αποκαλύπτει ότι υπήρχε «Σχέδιο Ζ» για την Ελλάδα, καθώς και ότι ομάδες αξιωματούχων προετοιμάζονταν για την κατάρρευση των ελληνικών τραπεζών και την έξοδο από το κοινό νόμισμα.
Το δημοσίευμα ξεκινά με των Γιώργο Προβόπουλο ο οποίος φέρεται να λαμβάνει άσχημα νέα την Παρασκευή 15 Ιουνίου 2012.
Ο πρόεδρος της ΤτΕ μαζί με την ομάδα εκτάκτου ανάγκης που είχε συστήσει, για να επιβλέπει την κατάσταση των ελληνικών τραπεζών, λαμβάνει την πληροφορία ότι μέσα σε μια ημέρα καταθέτες «σήκωσαν» 3 δισ. ευρώ από τις τράπεζες.
Με τον συγκεκριμένο ρυθμό μέσα σε 1-2 μέρες οι τράπεζες θα στέρευαν από χαρτονομίσματα, με μια τραπεζική κρίση να θεωρείται πάρα πολύ πιθανή.

Το «Πλάνο Ζ» για την Ελλάδα
Μια ομάδα στην οποία μετείχαν περίπου 25 άτομα από την Κομισιόν, την ΕΚΤ και το ΔΝΤ, προετοίμαζε για αρκετούς μήνες το σενάριο κατάρρευσης των ελληνικών τραπεζών και της εξόδου από το ευρώ.
Σύμφωνα πάντα με τον συντάκτη των FT το Plan Z ήταν «ένα λεπτομερές κείμενο για το πώς θα ανοικοδομηθούν οι ελληνικές οικονομικές και χρηματοοικονομικές υποδομές, εάν η χώρα έφευγε από τη ζώνη του ευρώ». .
Η εφημερίδα αναφέρει επικαλούμενη αξιωματούχους που επεξεργάστηκαν το σχέδιο, ότι «δεν ήταν ένας «οδικός χάρτης» για να εκδιωχθεί η Ελλάδα από το ευρώ, αλλά ακριβώς το αντίθετο» ενώ συμπληρώνει ότι «μία Grexit φοβόντουσαν ότι θα έσπερνε χάος στις ευρωπαϊκές χρηματαγορές, προκαλώντας bank run και σε άλλες δοκιμαζόμενες οικονομίες της Ευρωζώνης, δημιουργώντας ερωτήματα για το ποια χώρα θα εκδιωχθεί στη συνέχεια».
Όπως αναφέρει πάντα η εφημερίδα η συγκεκριμένη ομάδα θεωρούσε στις αρχές του 2012 ότι δεν θα ήταν λογικό να μην έχουν προετοιμαστεί για το ενδεχόμενο του Grexit, αφού δεν θεωρούνταν απίθανο.
«Αν είσαι στο διοικητικό συμβούλιο μίας εταιρείας και έχεις μόνο 10% πιθανότητες για ένα τέτοιο γεγονός, προετοιμάζεσαι» αναφέρουν.
Αυτό, πάντως που έκανε τους αξιωματούχους να εντατικοποιούσουν τις εργασίες πάνω στο Σχέδιο Ζ, ήταν η πιθανότητα επικράτησης του ΣΥΡΙΖΑ στις εκλογές, αναφέρεται.
«Αυτή ήταν η στιγμή που πράγματι είπαμε: Πρέπει να τελειώσουμε την εργασία μας» δήλωσε ένας εκ των αξιωματούχων.
«Μία μικρή ομάδα υψηλόβαθμων ευρωπαίων αξιωματούχων έμεινε στα γραφεία της, για την περίπτωση που το Σχέδιο Ζ χρειαζόταν να ενεργοποιηθεί», όταν οι Έλληνες προσέρχονταν στις κάλπες και οι ξένοι αξιωματούχοι έφευγαν για την σύνοδο των G20 στο Μεξικό.
Επικεφαλής τους ήταν Όλι Ρεν ο οποίος και ακύρωσε το ταξίδι του στο Μεξικό, ενώ και Μ. Ντράγκι παρέμεινε στην Φρανκφούρτη. Ο Ζαν-Κλοντ Γιούνκερ βρισκόταν επίσης σε ετοιμότητα.
Εν τέλει ο ΣΥΡΙΖΑ ήρθε δεύτερος και σχηματίστηκε η κυβέρνηση συνεργασίας. Αξιωματούχοι που επικαλείται η εφημερίδα τονίζουν ότι το «παρά τρίχα», εκείνου του καλοκαιριού, βοήθησε να επικεντρωθεί η προσοχή της ευρωζώνης στην Ελλάδα έως ότου η Ανγκελα Μέρκελ βάλει ένα τέλος στη συζήτηση.

δείτε: http://www.newsbomb.gr/politikh/story/445468/ta-aporrito-shedio-z-gia-tin-exodo-tis-elladas-apo-to-eyro#ixzz31jEJ8Mc1

Που είναι η νεολαία;

επιμέλεια: Αλεξάνδρα Πολιτάκη

Πριν λίγο καιρό δημοσιεύτηκε στην ηλεκτρονική και έντυπη έκδοση της βρετανικής Guardian ένα άρθρο που έγραψαν οι Κώστας Λαπαβίτσας και Αλεξάνδρα Πολιτάκη σχετικά με την απουσία της νεολαίας από όσα συμβαίνουν σήμερα.

Στόχος του άρθρου δεν ήταν τόσο να δώσει όλες τις απαντήσεις, αλλά να θέσει το ερώτημα και να ανακινήσει τον διάλογο. Πράγματι, τα σχόλια και οι αντιδράσεις υπήρξαν τόσα πολλά και έντονα, ώστε την επόμενη μέρα η Guardian με τον τίτλο people's panel έδωσε συνέχεια στο θέμα, φιλοξενώντας τη φορά αυτή σταχυολογημένες απαντήσεις - σχόλια των νέων πάνω στο δημοσίευμα. Ο αριθμός των σχολίων που ακολούθησε και το people's panel, η ταχύτατη αναδημοσίευση του αρχικού άρθρου σε πολλά ευρωπαϊκά ΜΜΕ στη Γερμανία, στην Ισπανία και στην Ιταλία, τα άρθρα που δημοσιεύτηκαν στη συνέχεια ως απαντήσεις στον διεθνή Τύπο, (“Where is the protest? A reply to Graeber and Lapavitsas”, Guy Standing, Cheer up – a renewed left is coming) δείχνουν ότι η νεολαία και η στάση της μέσα στην κρίση, αλλά και ευρύτερα το θέμα της αντίστασης και της κινηματικότητας απεναντι στις πολιτικές που γέννησε η κρίση και στην επανάκαμψη του συντηρητισμού, αποτελούν από τα πιο φλέγοντα σύγχρονα θέματα που πρέπει να συζητήσουμε.

Το άρθρο θέτει αυτήν ακριβώς τη διάσταση παίρντας ως παραδειγματική περίπτωση την ελληνική νεολαία και την κινηματική έκφραση από το 2008 και μετά.

Ακολουθεί μέρος του άρθρου και κάποιες απόψεις από το people's panel.

Ολόκληρο το άρθρο: http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/apr/01/europe-young-people-rioting-denied-education-jobs

''Τον Δεκέμβριο του 2008 μετά τη δολοφονία του Αλέξη Γρηγορόπουλου η ελληνική νεολαία και κυρίως οι μαθητές πρωτοστάτησαν σε μία σειρά από διαδηλώσεις και διαμαρτυρίες. Το 2009 έγινε ξεκάθαρο με τον εναγκαλιασμό της Ελλάδας από την Τρόικα ότι η χώρα εισέπραττε τις επιπτώσεις μίας πτώχευσης. Τα σκληρά μέτρα λιτότητας του 2010 -11 ακολούθησαν μαζικές διαδηλώσεις και απεργίες, διαμαρτυρίες και σχηματισμοί συλλογικοτήτων διαμαρτυρίας, όπως το κίνημα των πλατειών, με διακριτή τη συμμετοχή των νέων. Και ύστερα, τίποτα. Στην οικονομική και κοινωνική καταστροφή που ακολούθησε για την Ελλάδα το 2012-13 έγινε ορατή η απουσία των νέων από την κοινωνική και οικονομική ζωή. Απόντες από την πολιτική, τα κοινωνικά κινήματα, ακόμη και από τα κοινωνικά δίκτυα που δημιουργήθηκαν μέσα στην κρίση. Που είναι οι 17άρηδες εκείνοι πέντε χρόνια μετά?

Το ίδιο μοτίβο μπορεί να διακρίνει κανείς και σε άλλες ευρωπαϊκές χώρες.

Τι απέγινε εκείνη η νεολαία της Πορτογαλίας που έβγαινε στους δρόμους με τεράστια πανό και συνθήματα παρότρυνσης για αντίσταση και διαμαρτυρία  προς τις γειτονικές χώρες του ευρωπαϊκού Νότου, καθώς οι κοινωνικές δομές της χώρας της καταρρέουν? Που είναι η γαλλική νεολαία με τη μεγάλη παράδοση, την ώρα που η Γαλλία σύρεται σε κατάσταση παρατεταμένης στασιμότητας? Και η βρετανική νεολαία που είναι, ενώ η κυβέρνηση συνασπισμού εμμένει ανυποχώρητη στη λιτότητα?

Η προβληματική και δύσκολη πλέον πρόσβαση στην εκπαίδευση και η ανεργία που συνεχώς μεγαλώνει, φαίνεται να είναι οι συμπληγάδες της ευρωπαϊκής νεολαίας. Αβέβαιοι για το μέλλον, ανησυχοι για την εργασία και χωρίς καμία εμπιστοσύνη στα πολιτικά κόμματα, οι νέοι της Ευρώπης αποτραβιούνται. Σημαντικά τμήματα τους έχουν προσελκύσει τα άκρα του πολιτικού φάσματος, της ακροδεξιάς και του φασισμού. Η αριστερά, ένας παραδοσιακός χώρος για τις ριζοσπαστικές διεκδικήσεις των νέων, έχει χάσει στα μάτια τους τη γοητεία της.

Το 2011 το 15% των νέων ηλικίας 15 – 29 στην Ευρώπη καταγράφηκαν ως μη εκπαιδευόμενοι (πανεπιστημιακή ή τεχνική εκπαίδευση) και μη εργαζόμενοι. Σε Ελλάδα, Ιρλανδία, Ιταλία και Ισπανία το ποσοστό αυτό έφτασε το 20%, και το 2012 ανέβηκε ακόμη υψηλότερα στις χώρες του ευρωπαϊκού νότου.

Τα στοιχεία σχετικά με την απασχόληση είναι ακόμη πιο σκληρά. Η ανεργία των νέων στην Ευρώπη αγγίζει σχεδόν το 25%, ένα ήδη τεράστιο νούμερο, ενώ στην Ελλάδα και στην Ισπανία έχει φτάσει σε κάποιες ηλικιακές ομάδες το 60%. Η κατάρρευση στην απασχόληση των νέων εδράζεται στην αδυναμία των οικονομιών της Ευρώπης να δημιουργήσουν έναν σημαντικό αριθμό θέσεων εργασίας. Για εκείνους κάτω των 25, σχεδόν δεν υπάρχουν θέσεις εργασίας στις χώρες του Νότου, ενώ μερικές μόνο αξιοπρεπείς θέσεις εργασίας βρίσκονται στο Βορρά. Η μαζική ανεργία των νέων είναι πραγματικότητα σε ολόκληρη την Ευρώπη και η κατάσταση δεν είναι διαφορετική ούτε και στη Γερμανία, την ισχυρή ευρωπαϊκή δύναμη.”

απόψεις από People's panel:

 http://www.theguardian.com/commentisfree/2014/apr/03/young-people-arent-rising-up-readers-respond

“Είμαι σχετικά τυχερός που μπορώ στην ηλικία των 29 ετών να υποστηρίζω τη ζωή μου, μόνος μου μέσω της αυτοαπασχόλησης. Παίρνω περίπου £10.000 ετησίως μεικτά. Η σύντροφός μου έχει μόλις τελειώσει το διδακτορικό της στα 25 της και μπορεί να πάρει μια θέση εργασίας με αποδοχές περίπου £25.000 το χρόνο αν είναι τυχερή. Φυσικά μπορεί και να μην πάρει τίποτα, παρά μια θέση εργασίας στα McDonald 's. [...] Για να τα καταφέρουμε πρέπει να δουλεύουμε σε άσχημες θέσεις εργασίας σε ακόμα χειρότερες ώρες, προκειμένου να εξασφαλιστεί το ενοίκιο του επόμενου μήνα και τη σίτισή μας. Αποταμίευση; Σχεδόν αδύνατο να επιτευχθεί.”

“Οι διαμαρτυρίες έχουν γίνει κάτι πολύ περισσότερο από ένα επικίνδυνο παιχνίδι. Κάποτε είχαμε τη δυνατότητα να οργανώσουμε μια πορεία ή μια δημόσια διαμαρτυρία. Σήμερα, οι νέοι δεν βρίσκουν καμία ανοχή από την αστυνομία και το κράτος. Μία ειρηνική διαμαρτυρία σήμερα αντιμετωπίζεται από τις αρχές σαν μια εξέγερση. Σήμερα είναι κατόρθωμα να μπορείς να περπατήσεις μόλις λίγα μέτρα μετά από μια μακρά πορεία, χωρίς να συλληφθείς ή και χειρότερα. Σύντομα βρίσκεσαι μπροστά σε κανόνια νερού με άγνωστες χημικές ουσίες να σε περιλούζουν. Οπότε ναι, υπάρχει αρκετή απάθεια τώρα και είναι η εναλλακτική λύση που δίνεται στο θυμό.”

“Συνήθως ήμουν ενάντια στις διαμαρτυρίες, αλλά σήμερα δεν νομίζω να υπάρχει άλλος τρόπος για να αλλάξει η κατάσταση. Είμαι ισπανός, ζω στην Ισπανία και μπορώ να σας διαβεβαιώσω ότι στη χώρα μου υπάρχουν ακόμα νέοι που διαμαρτύρονται, ίσως όχι τόσο μαζικά όπως πριν από μερικά χρόνια, αλλά εξακολουθούν να διαμαρτύρονται μπροστά από κάποια πανεπιστήμια και το μόνο που κερδίζουν είναι η σύλληψή τους από την αστυνομία.

Submitted by aristeroblog on Sun, 2014-04-27 09:37

"Δεν άντεχα άλλο την ταλαιπωρία για ένα πιάτο φαΐ με αίμα"

 - Ανατριχίλα από το σημείωμα της γυναίκας που πήδηξε από τα τείχη στο Ηράκλειο

Η 54χρονη γυναίκα έκανε βουτιά στο κενό λίγο πριν τις 7 το πρωί, από τα τείχη του Ηρακλείου, πίσω από το άγαλμα του Βενιζέλου, στο κέντρο της πόλης.

Έχοντας για ώρα καθίσει με τα πόδια να κρέμονται στο κενό, η γυναίκα που διατηρεί καφενείο μέσα σε υπηρεσία του Ηρακλείου, αποφάσισε να δώσει τέλος στη ζωή της…καθώς όπως διαβάζουμε στο neakriti.gr είχε να αντιμετωπίσει μια σειρά από θέματα που την απασχολούσαν, με κυρίαρχο αυτό της οικονομικής κρίσης όπως αποτυπώθηκε και από το σημείωμα που άφησε πίσω της.

Το σημείωμα της 54χρονης που μεταφέρθηκε με φρικτούς πόνους στο Βενιζέλειο Νοσοκομείο του Ηρακλείου, απευθυνόταν πιθανότατα στο σύζυγό της και σύμφωνα πάντα με το neakriti.gr, ανέφερε:

"Με τα 600 ευρώ που έχω πάνω μου να πληρώσεις το ΤΕΒΕ. Το ενοίκιο το πλήρωσα χθες. Κόρη μου, συγνώμη, δεν άντεχα άλλο την ταλαιπωρία για ένα πιάτο φαΐ με αίμα. Να σπουδάσεις την κόρη μας και να μην την αφήσεις ποτέ μόνη. Το σπίτι στο χωριό να μείνει στην κόρη μας".

Η 54χρονη γυναίκα, που επί χρόνια διατηρούσε καφενείο μέσα σε δημόσιο κτίριο του Ηρακλείου, υποβλήθηκε σε χειρουργική επέμβαση και αντιμετωπίζει εκτεταμένες κακώσεις στη λεκάνη και όχι μόνο, η ζωή της όμως, δεν απειλείται άμεσα.

Διαβάστε ακόμα:
Κρήτη: Χαροπαλεύει γυναίκα που έπεσε στο κενό από τα τείχη!

http://gr.news.yahoo.com/